Hoe kun je de politiek veranderen door het stellen van vragen?

Een vraag zegt soms meer dan 1000 woorden. Laat politieke partijen in hun politiek programma’s in plaats van stellingnames, gewoon een lijst publiceren van belangrijkste kernvragen die men wil beantwoorden, met welke prioriteiten, middelen en mensen of organisaties. In de bijlagen kan men dan uitleggen hoe het beantwoorden van de vragen leidt tot oplossing van welke problemen.
Alle politieke programma’s van de politieke partijen voor de tweede kamer verkiezingen 2010 bijelkaar vormen een stapel van meer dan 750 pagina’s. Deze zijn voornamelijk gevuld met stelling names: het gedogen van coffeshops moet worden gestopt, het Europese landbouwbeleid moet op de schop of we moeten naar een gekozen minster president. In de stukken wordt amper of niet gesproken over wat de kernvragen zijn die in de komende regeerperiode beantwoord moeten worden opdat de grootste problemen worden opgelost. De Christen Unie begon in haar programma hoopgevend met 4 kernvragen, maar verloor zich vervolgens weer in een lang betoog van oplossingen voor het land. Waarom al die stellingnames in verkiezingsprogramma’s? Wat heeft het voor zin voor de kiezer om deze stapels papier door te lezen, als je weet dat in de coalitiecultuur van Nederland je toch nooit krijgt wat er in de partijprogramma’s staat? Iedereen weet dat partijen of regeringen in de politiek nooit worden afgerekend op ‘delivery as promised’.
Het gaat bij verkiezingen niet om programma’s maar om vertrouwen. Aan wie, welke mensen vertrouw ik het bestuur van het land toe. Niets meer en niets minder. En wat geeft vertrouwen? Kundigheid. Het weten hoe de samenleving werkt. Vragen en doorvragen leiden hierbij tot inzicht.
Wie kan de juiste vragen stellen om mensen te verenigen achter gerichte actie?
Ik kijk uit naar de eerste politieke partij die met zijn partij programma van enkel een paar pagina’s komt. Als we de juiste vragen durven stellen en laten zien dat we daardoor de belangrijkste problemen oplossen, kunnen we op vele terreinen onze leidende rol handhaven of (weer) oppakken. Samen kunnen we meer dan we denken, ook als klein land.